N  I  E  P  E  Ł  N   Rozmiar: 4980 bajtów   S  P  R  A  W  N  I

NIEPEŁNOSPRAWNOŚĆ   -   DEFINICJA

          W krajach Unii Europejskiej nie ma jednej definicji "niepełnosprawności"; czesto nawet w jednym kraju używa się kilku różnych. Każdy kraj Unii ma rownież własny system orzekania o niepełnosprawności. Dlatego osoba, ktora w jednym z państw członkowskich uznawana jest za osobę z niepełnosprawnością, w innym kraju mogłaby nie otrzymać prawnego statusu osoby niepełnosprawnej. Ponadto w wielu krajach Unii funkcjonuje kilka definicji "niepełnosprawności" używanych do różnych celow, np. rehabilitacji społecznej, rehabilitacji zawodowej i zatrudnienia, opieki medycznej, edukacji.
Niepełnosprawność nie jest już rozumiana tylko jako skutek choroby czy urazu. Jest ona przede wszystkim rezultatem barier, na jakie napotyka w społeczeństwie osoba z niepełnosprawnością.
Wyróżniamy dwa modele niepełnosprawności: medyczny i społeczny. Model medyczny traktuje problemy, na jakie napotykają osoby z niepełnosprawnością, jako bezpośrednią konsekwencję ich choroby czy uszkodzenia. Model społeczny jest wtedy gdy niepełnosprawność powstaje wskutek ograniczeń doświadczanych przez osoby nią dotknięte, takich jak indywidualne uprzedzenia, utrudniony dostęp do budownictwa użyteczności publicznej, niedostosowany system transportu, segregacyjna edukacja, rozwiązania na rynku pracy wyłączające z niego osoby niepełnosprawne.
W porządkowaniu terminów związanych z niepełnosprawnością najważniejszą rolę odgrywa Światowa Organizacja Zdrowia. Od dłuższego czasu trwają również starania, by stworzyć jedną definicję "niepełnosprawności" lecz jeszcz taka nie powstała. Ci którzy chcą zgłębić wiedzę dotyczącą definicji niepełnosprawności odsyłamy na stronę WHO: www3.who.int/icf/.
          Tak jak nie istnieje jedna definicja niepełnosprawności, tak również kraje członkowskie Unii w różny sposób roz- wiązują problem orzekania o niepełnosprawności. Na przykład w Niemczech stopień niepełnosprawności danej osoby określa się według skali obniżenia sprawności funkcjonalnej organizmu, od 20% do 100%. Za osobę niepełnosprawną ciężko poszkodowanąl. uznaje się tam osobę, której obniżenie funkcjonalnej sprawności organizmu wynosi przynajmniej 50%, niezależnie od konsekwencji w sferze zawodowej. We Francji specjalne komisje działające na poziomie departamentów orzekają o trzech stopniach niepełnosprawności: lekkim, umiarkowanym i znacznym. W Hiszpanii ocenia się zdolność do pracy osób z niepełnosprawnością i ustala stopień jej obniżenia. Do celów zatrudnienia za osobę niepełnosprawną uznaje się tam osobę, której zdolność do pracy została obniżona przynajmniej o 33%.




Strona główna    |    Unia Europejska    |    Niepełnosprawność
Polityka Unii a niepełnosprawni    |    Rok osób niepełnosprawnych
Walka z dyskryminacją   |    Pomoc socjalna    |    Europa bez barier
Organizacje pozarządowe   |    Sport    |    Galeria    |    Linki